يكي - دو تا كار تحقيقي دارم كه به خاطرش به چند كتابخانه عمومي مي روم و جاي شما خالي (و بعضي وقتها هم به دلايل قابل درك نه خالي ) با مجلات قديمي طنز سر و كله مي زنم.بعضي وقتها به مطالبي برخورد مي كنم كه جالبند.يا از نطر قلم و نگارش قشنگند و يا از اين جهت كه نشاندهنده ي سبك يا شيوهايي از نگارش طنز در مقطعي از تاريخ كشور ما هستند داراي اهميتند.دلم ميخواهد در لذت خواندن اين مطالب شما را هم سهيم كنم.به خصوص اينكه استفاده از اينجور مجله ها متاسفانه براي تمام اعضاي كتابخانه ها به خاطر داشتن بعضي مطالب و عكسها آزاد نيست.
براي شروع دو مطلب را از توفيق دهه ي 20 انتخاب كرده ام.نمي دانم نظرتان چيست.موافق انعكاس اينجور مطالب هستيد يا نه.اگر بله ادامه مي دهم.با نقل مطالبي از نسيم شمال،چلنگر،باباشمل،توفيق،كاريكاتور،حاجي بابا،آهنگر،ياقوت و...يك روز در هفته.
-------------------
دعوت به گورستان جديد
(به نقل از توفيق چهارشنبه 16 خرداد 1324)
شهردار طهران روز چهارشنبه(امروز)عده اي از رجال و معاريف را براي شركت در مراسم افتتاح گورستان جديد واقع در بيرون دروازه دولاب دعوت كرده است!!
توفيق-انصافا اين دعوت كاملا بجاست و بايد گورستان جديد را آقايان رجال (!) افتتاح فرمايند.
---------------------
بمناسبت جشن دومين سال اعلاميه ي حقوق بشر
كوسه و ريش پهن
(به نقل از توفيق پنچشنبه 23 آذر 1329)
تا كه اعلام شد حقوق بشر-----حق هر فرد زنده شد تضمين
بجهان،در دو سال قبل،عموم----- كرده اند اين حقوق را تعيين
ليكن از بخت بد بكشور ما----- كس ندارد ز حيث حق تامين
هر كه صحبت كند ز آزادي----- كنج زندان رود شود نفرين
گر جرايد بحق سخن گويند-----جمله توقيف مي شوند بيقين
تا بود سايه اي ز سر نيزه----- بشريت فرو رود بزمين
ولي اين كشور پريشان حال-----شده با زور حرف رشك برين
از حقوق بشر سخن گويند------عده اي از رجال صدر نشين
در سخن «داد» و در عمل«بيداد»-----كوسه و ريش پهن يعني اين!