دستگاهی را به افرادی وصل میکنند. از آنها میخواهند جملهای را بگویند تا اگر اشتباه باشد دستگاه زنگ بزند
یک سیاستمدار: دستگاه با شنیدن عبارت: «حقیقتش را بگویم» زنگ میزند.
یک نسل زد: دستگاه با شنیدن:«هر چی شما بگین» زنگ میزند.
یک مسئول اجرایی: دستگاه با شنیدن:«فکر همه جاشو کردیم» زنگ میزند.
یک مسئول اقتصادی: دستگاه با شنیدن: «به مردم اطمینان میدهیم» زنگ میزند.
یک مسئول سیاست خارجی: دستگاه با شنیدن: «در گفتگوها به نتایج خوبی رسیدیم» زنگ میزند.
یک مسئول قضایی: دستگاه با شنیدن: «بر اساس اعترافات متهم» زنگ میزند.
یک رهبرخودخواندۀ اپوزیسیون: دستگاه با شنیدن «عزیزانم، کمک در راه...» دستگاه هی تکان میخورد و زنگ میزند.
یک نهیلیست: دستگاه با شنیدن: «من اعتقاددارم که...» زنگ میزند.
یک رفرمیست: دستگاه با شنیدن: «تجربه نشان میدهد که اصلاحات تنها راه حل...» چرتش میگیرد و اصلاً حواسش نیست که باید زنگ بزند!
یک مجری اخبار تلویزیون دولتی: دستگاه همینجوری مدام زنگ میزند!
...و بالاخره یک مسئول خیلی بالا: دستگاه با شنیدن: «سرنوشت و زندگی مردم برای من خیلی مهم است» هنگ میکند، از کار میافتد و اصلاً زنگ هم نمیزند!...
