June 2018
April 2018
March 2018
January 2018
December 2017
October 2017
September 2017
August 2017
July 2017
May 2017
April 2017
March 2017
February 2017
January 2017
December 2016
November 2016
October 2016
September 2016
July 2016
June 2016
May 2016
April 2016
March 2016
February 2016
January 2016
December 2015
September 2015
July 2015
June 2015
May 2015
April 2015
March 2015
January 2015
December 2014
October 2014
September 2014
August 2014
June 2014
May 2014
April 2014
February 2014
December 2013
November 2013
October 2013
September 2013
August 2013
July 2013
May 2013
April 2013
March 2013
February 2013
January 2013
December 2012
November 2012
October 2012
September 2012
August 2012
June 2012
May 2012
March 2012
January 2012
December 2011
July 2011
June 2011
May 2011
April 2011
March 2011
February 2011
January 2011
December 2010
October 2010
September 2010
August 2010
July 2010
June 2010
May 2010
March 2010
February 2010
January 2010
December 2009
November 2009
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003
September 2003
                
info at bbgoal.com
rouyasadr at yahoo.com


Enter Your Email
 





چيزي شبيه مرگ
August 10, 2004

اگر جوهر طنز را عصيان بدانيم-خواه در قالب اثر هنري يا در نگاه و يا در برخورد با هنجارها و باورهاي روزمره-حسين پناهي ؛شاعر-نويسنده-کارگردان و بازيگر بزرگ ما يک طناز تمام عيار بود.پناهي بازي اش,نوشته اش,زندگي اش و حتي مرگش آيينه تمام عيار شخصيت طنزآلوده او بود:غرابتي در نگاه,بازي,رفتار و نوشتار.تحيري مثال زدني در رويارويي با پديده هايي که تکرار هر روزه آنها زنگار عادت را بر رخشان مي کشد.تو گويي او اين زنگار را برمي داشت؛باتحيري سودايي به کشفي دوباره مي پرداخت و مخاطب را به مکاشفه اي طنزآلوده مي کشاند.طنزي که در عمق خود به تلخي مي رسيد؛مي گزيد و بهت وحيرت مي آفريدو مخاطب عادي را وامي داشت که حاصل پريشان احواليش بخواند.
آثار پناهي تجلي نگاه هنرمندانه مردي بود که کودکيش را در غوغاي شهر جا گذاشته است و يک عمر است که کودک صميمي-صادق و ساده ي درونش با بداعتي مثال زدني به دنبال حسي گمشده برمي آشوبد:بر روزمرگي اي که زندگيش مي ناميم و لحظه به لحظه در آن فرو مي رويم ...رفتنش خود اوج اين غرابت تلخ است:رفتني عجيب و سايه وار...مثل زندگيش...مثل دو مرغابي در مه اش...و مثل چيزي شبيه زندگيش...
در سالهاي دور وقتي براي صفحه طنز«در حاشيه-در متن»مجله زن روز مي نوشت و سياه مي نوشت و روزي از او خواستيم روشن بنويسد,عليرغم نياز شديد مالي زير بار نرفت.گفت که براي دلش مي نويسد و جز اين نمي تواند بنويسد...پناهي سفارشي زندگي کردن را تاب نمي آورد.خودش را مي نوشت و بازي مي کرد...حتي در اوج تنگدستي...و اين در روزگار ما خود طنزي غريب است...
کودکانه
بيراهه رفته بودم
آن شب.
دستم را گرفته بود و مي کشيد
زين بعد همه عمرم را
بيراهه خواهم رفت...(از کتاب من و نازي)



نظرات (8)

سلام خانم صدر من انقدر مشغله دارم که الان فکر میکنم چقد خل شدم الوده و معتاد وبلاگ نویسی شدم و همین باعث میشه که انتظار داشته باشم شما حرفه اییها منو راهنمایی کنین درباره اهنگه من کلا اهنگهایه غمگین رو میپسندم و ممنون که اومدین وبلاگم

سلام.متاسفم که باید برای اولین باری که اینجا نظر میدم در مورد این مطلب غم انگیز باشه .به نظرم حسین پناهی یه سادگی و معصومیت کودکانه ای همراش بود.خدا رحمتش کنه. ضمنا در مورد نوشته هاتون باید بگم خیلی قشنگ می نویسین. امیدوارم همیشه موفق باشین

az coffe net ebdon farsi bayad penglish nevesht
hosin panahye ro doost dashtam ye joraye shayd vasma enmone masomiate gom shode bod keh donbalehs bodam ba man o anzi ahsh 2 morgabye dar mehesh va koli chiz dige ... injor moge ha bayad chi goft? heyf shod ?

مطلب بسیار عمیقی بود ... روحش شاد

يك بار فرصتي شد كه چند لحظه اي در چشمان تاريكش زل بزنم . آنقدر غصه داشت كه تا چند روز قلبم را ميفشرد. انگار فهميده بود كه متاثرم كرده . شفيقانه دستي به پشتم زد و با آن لهجه نامتعارفش گفت : راسته ميگن خدا هم حوصله ش از تنهايي سر رفته ؟ ...
همه چيزش نامعمول بود . حتي مرگش در تنهايي . راستش را بخواهيد نخواستم در مراسمش شركت كنم. او از همه كساني كه در خاكسپاري هنرمندان از هم سبقت ميگرفتند بي زار بود....

کسی زندگی پناهی رو درک کرد ؟ فکر نمی کنم. چه حيف!

راستی رويا صدر عزيز بردن جايزه پروين اعتصامی رو تبريک می گم.

با خورم فکر میکنم مرگ نقش بسیار مهمی در زندگی ادمها داره. اونها رو ازمون میگیره و وجودشون رو یادمون میندازه. ):

Reza:

سلام...بار اول است که اين جا آمدم..چيزی شبيه مرگ ديدم... شباهت های مرگ و پناهی...جنون وجهان را...راستی که جای جنون جهان کجاست؟