July 2018
June 2018
April 2018
March 2018
January 2018
December 2017
October 2017
September 2017
August 2017
July 2017
May 2017
April 2017
March 2017
February 2017
January 2017
December 2016
November 2016
October 2016
September 2016
July 2016
June 2016
May 2016
April 2016
March 2016
February 2016
January 2016
December 2015
September 2015
July 2015
June 2015
May 2015
April 2015
March 2015
January 2015
December 2014
October 2014
September 2014
August 2014
June 2014
May 2014
April 2014
February 2014
December 2013
November 2013
October 2013
September 2013
August 2013
July 2013
May 2013
April 2013
March 2013
February 2013
January 2013
December 2012
November 2012
October 2012
September 2012
August 2012
June 2012
May 2012
March 2012
January 2012
December 2011
July 2011
June 2011
May 2011
April 2011
March 2011
February 2011
January 2011
December 2010
October 2010
September 2010
August 2010
July 2010
June 2010
May 2010
March 2010
February 2010
January 2010
December 2009
November 2009
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003
September 2003
                
info at bbgoal.com
rouyasadr at yahoo.com


Enter Your Email
 





زبان شیرین فارسی...
March 26, 2006

برای شرکت در "مجمع استادان زبان و ادبیات فارسی" و ارایه مقاله در زمینه زن در طنز معاصر ایران ،هفته سوم اسفند به دوشنبه(پایتخت تاجیکستان) رفته بودم.فرصتی دست داد تا به اقتضای زمان کوتاه یک هفته ای با این کشور و مردم آن آشنا شوم.تاجیکها تا آنجا که دیدم،بسیار مهربانند و مهمان نواز.در خیابان مدام می گفتند:"بیایید منزل!".سنتی تر از مایند. زندگیشان آدم را یاد 50-60 سال پیش خودمان می اندازد.تعداد دانشجویان دخترشان بسیار محدودتر از پسرهاست.مشکلات بهداشتی بخصوص در زمینه آب در این سرسبزترین ،زیباترین و پرآب ترین کشور آسیای میانه گاه به حد آزاردهنده در می آید.فقر و مشکلات مالی، مساله اصلی اکثر خانواده هاست.از این رو کمابیش مسن ترهایشان نسبت به اتحاد جماهیر شوروی که همه را از حداقل سطح زندگی برخوردار کرده بود سمپاتی دارند.نویسندگانشان بیشتر...می گفتند در زمان لنین و حتی استالین نویسندگان بیشترین امکانات مادی و رفاهی را داشتند .کتابهایشان با بودجه دولتی چاپ می شد. دغدغه مسکن نداشتند.هر وقت دچار بحران خلاقیت می شدند!به سفرهای سالانه می رفتند و غیره...وقتی می پرسیدی پس سانسور زمان استالین چی؟می گفتند:" هر نظامی به مخالفانش اجازه اظهار نظر نمی دهدو زمان استالین خیلی هم خوب بود .بخصوص در زمینه تحقیقات ادبی.."...و ما، نظامهای توتالیتر را در رابطه با امکانات رفاهی نویسندگان با هم مقایسه می کردیم و دچار یاس فلسفی می شدیم...
...و اما بعد...
اولین مساله ای که به چشم هر ایرانی در سفر به تاجیکستان می آید تقابل زبان ما و آنهاست.اگرچه زبان هر دو، زبان شیرین فارسی است .ولی آنها فارسی را دری حرف می زنند و کمتر عربیزه اش کرده اند که برای ما جالب و گاه طنزآمیز و یا پدیدآورنده موقعیت طنز است.مثلا:
*متکدیان به زبان اساتید ادبیات ما صحبت می کنند.مثلا می گویند:"بانو،نور دیده!درهمی مرحمت."یعنی:همشیره!بده در راه خدا.(واحد پول خردشان درهم و رسمیشان سامانی است.)
*به طنز نویس می گویند:"مضحکه نویس".ما ،در این سفر به مقام مضحکه نویسی ارتقائ درجه پیدا کردیم(طنز نویسیشان نه سطحش بالاست و نه خیلی آن را جدی می گیرند.زن طنزنویس که اصلا ندارند.بیشتر عشق شعر هستند.بخصوص شعر کلاسیک را دوست دارند و زنان شاعر و نویسنده شان برای خودشان سازمان غیر دولتی دارند.)
*به نویسنده کودک می گویند:"بچه نویس".آقای مرادی کرمانی را که می خواستند معرفی کنند می گفتند:ایشان بچه نویس هستند!!
*به گل میخک می گفتند:"میخچه."ما،در این سفر کلی میخچه دریافت کردیم.(به استقبال که می آمدند،یک طبق نان و یک نعلبکی نمک می آوردند که می بایست بخوریم و نمک گیر که شدیم،میخچه ها را تقدیم می کردند...رسم زیبایی است.)
*به مینی بوسهای خطی می گفتند:"مشروطه".ما،بالاخره در این سفر موفق شدیم بارها دور از چشم شیخ فضل الله نوری،با سلام و صلوات به مشروطه برسیم !
*یکی از آقایان همراه تعریف می کرد که به میزبانم گفتم:من امیدوارم...و پیش از اینکه ادامه بدهم،دیدم با تعجب نگاهم می کند...نگو" امیدوار"اینجا یعنی خانم باردار...
*داشتیم به پارک رودکی(لنین سابق)می رفتیم.دیدیم در گوشه ای از آن ازدحامی است.از میزبانم پرسیدم که اینجا کجاست؟گفت:"حاجتگاه"با تصور اینکه جایی شبیه تمپل هندیها و خلاصه بقعه و بارگاهی است،از من اصرار که می خواهم بروم و "مراسم!"را ببینم،و از ایشان با کمال شرمندگی انکار که نمی شود.یکی از همراهان که اصرار مرا دید،گفت:بابا،اینجا به توالت می گویند :حاجتگاه...
*در"دایره اتفاق نویسندگان تاجیک"(کانون نویسندگان خودمان)فرصتی دست داد تا با نویسندگان آنها بیشتر آشنا شویم.ما ازشان سوال کردیم و آنها برایمان شعر خواندند. اینهم یک نمونه اش که به نظرم زیبا آمد و به عنوان حسن ختام مطلب نقلش می کنم:
- حیران اندیشه بادم
که گیاه را می بوسد
و به خاک می افکند...



نظرات (22)

چه قدر عالي!
خوشا به حالتان.
من هم دوست دارم بروم اين كشورهاي گوگولي مگولي شمالي‌مان را ببينم.
شكر كه رفتيد و شكر كه برگشتيد. اميدوارم...نه،نه! اميدوار نيستم!
باشد كه بگرديد و هميشه حال خوبي داشته باشيد.

عالیه:

شادی جون دستت درد نکنه. از خنده روده بُر شدم!
حتمن باید برم دوشنبه، خیلی وقته عمیق نخندیدم.

نه نفهمیدم..منتظرم یکی بیاد و به من و دخترم بگه...

خسرو:

بابا ما رو از خنده روده بر کردی اونجا دیگه ادبیات احتیاج به آشنایی زدایی نداره از بس که این فرمالیست های روس زحمت کشیدن براشون، دیگه مردمش که حرف می زنن ادبیات تولید می کنند.

بی بی گل عزیز با خوندن این مطلب حسابی نا امید شدم! چون فهمیدم امیدوار! نیستم!!

سلام رفیق.خیلی جالب بود...خیلی اتفاقی پیدات کردم...اجازه بدی.لینک؟! منتظرم.سال نویی یه سری به اتاق شیشه ای ما هم بزن...خالی از لطف نیست.قربانت

خوشمان آمدو كلي خنديديم. به ما هم سر بزنيد نور ديده! گرچه طنز پردازي مشروطه مي باشد!

عرض شود كه مشروطه‌ي آن‌جا هم لابد به‌زودي اسقاط و با نظامي نو جايگزين مي‌شود!

هزل تعليم است

نوشته : وحيد ضيائي

نشرالكترونيكي اديبان

کتاب حاضر که تقدیم شما می گردد پژوهشی در آثار جاودان ادبیات ایران و جهان کلیات عبید زاکانی و دیوان ایرج میرزا ست .صرف نظر از فاصله تاریخی بین این دو متفکر و طنز پرداز ایرانی بیان صریح زخم های تاریخی مردم سرزمینمان و آمیختن آن با شکر طنز آمیخته به هزل آنها را به شاهکار های ادبیات ایران و جهان تبدیل کر ده است .امید وارم مورد پسند افتد ...

سفرنامه بسيار کوتاه و زيبایی بود

amin:

می‌دونی چيه بی‌بی؟ گاهی تو اينترنت به يادداشت‌هايی برمی‌خورم و تو دلم می‌گم ای‌کاش بخش وب‌مجی (همون لينک‌دونی يا وب‌گردی فارسی) سايتم محدود به ادبيات و فرهنگ گيلک نبود و می‌تونستم اون‌ها رو هم توشون انعکاس بدم. اما چه کنم حوزه کاری رو تخصصی کردن، هزينه هم داره!!! يادداشت قشنگ تو هم از همين دسته. نمی‌دونی من رو يک دفعه به کجاها بردی با يادداشتت. همه يک طرف، اين شعر آخری يک طرف. کاش متن کامل شعر رو و شاعرش رو بهم بگی. اگه امکانش برات هست. ياعلی

سلام
انشاالله که سفر بی خطر بوده و اتوبوستان هم هوس رفتن به ته دره به سرش نزده
خیلی مشابه ها جالب بود و ما هم شاید از این به بعد از این ها استفاده کردیم
در ضمن ارتقای درجه ی شما را به مقام شامخ مضحکه نویس تبریک و تهنیت عرض می کنم

سازور:

نوشتار جالبي بود و بعضي نكات كه به ذهن و نگاهتان رسيده بود جالبتر. اما گله مندم كه شما هم به سبك و سياق خيلي ، آفت پارسي را فقط عربيزه ! مي دانيد. من هر چه دقيقتر شدم بر خلاف حرف شما در تاجيكستان عبارات عربي بيشتر مشهود است : مضحکه.درهمی مرحمت.مشروطه و... حاليه ما بيشتر از دستور زبان فرنگستان رنج مي بريم .- براي من ِ خراساني به قول باز هم فرنگي ها ، نوستالژي داشت!!

اما من در لرستانم و اینجا مردم به گویش شیرین لری فحش به هر چه گسل و زلزله می دهند. الان هم بیدار مانده ام و از ترس جان دارم کامنت می گذارم. اگر لرها بفهمند من از زلزله حساب میبرم از لریت ساقطم میکنند. راستی نامه ای از هیات دولت به دستم رسیده که توصیه میکنم در بلاگم بخوانید.التماس دعا.

گاه می خواهم که چشمانم را ببندم و برای مدتی طولانی فارغ از هیاهو باشم و آنگاه که چشم می گشایم همه چیز از نو شروع شود ولی افسوس که هیچگاه به این آرزویم نخواهم رسید و باید همیشه ...
سال نو مبارکت باشه.

سلام . متن بسیار جالب بود و قابل تعمق ! به قول JOONIMI بلامانع است !!

سلام! سال نو مبارك! براي ما مطلب نمي فرستيد خوب مهم نيست؛ كامنت كه مي توني بذاري!!!

سلام. با اجازه شما مطلب یکم اسفند ماه شما را در وب لاگم گذاشتم.

ای نور دیده !
هوس مسافرت در سر ما انداختی ! اگر خدا به ما هم درهمی بیش مرحمت نماید ، شاید ما هم قبل از اینکه دوباره امیدوار شویم با مشروطه سفری به کشور تاجیکستان بنماییم .این خواهر و برادرهای تاجیک ما که خیلی پر ملح هستند :)))

سلام
من از سفرنامه كوتاه و خوبت لذت بردم اما كاش بيشتر مي نوشتي .من اطلاعاتي در مورد تاجيكستان مي خواهم چطور مي تونم به دست بيارم ؟ شما ممكنه به من كمك كنيد چون من در آينده نزديك به دوشنبه خواهم رفت اگه ممكنه عنايت نموده و اين سوالها را برام پاسخ دهيد
1- اوضاع امنيت تاجيكستان و دوشنبه چطوره ؟
2- دوشنبه به نسبت تهران يه شهر ارزانه يا گران ؟
3-براي يه زندگي معمولي حدود چقدر پول خودمون لازمه ؟
4- فكر مي كنيد مي تونيم اونجا كار اقتصادي بكنيم ؟
ممنون مي شم

سلام
امروز امودم نمايشگاه نبوديد گفتن توي ترافيك ير كرديد مي خواستم بگم اگر هنوز توي ترافيك مونديد كه از قرار معلوم هم مونديد چون بيش از دو ماه هيچي ننوشتيد بيام از ترافيك درتون بيارم بهر حال ما كه امروز ميخ شما شديم لطفا چكش بياوريد
موفق باشيد

حسن آقای گل و گلاب:

آقا خوبه.فقط طنزش رو بیشتر کن آخر شبی یه ذره بخندیم.مرسی