ظاهرا سینمای معناگرا بازارش گرم است وبراساس آن چه که نمایندگان مجلس و مقامات ارشاد و دیگر مقامات مسئول و غیر مسئول در اعتراض به نحوه داوری های جشنواره فیلم فجر امسال اظهار داشته اند،انتظار می رود که در آینده حمایت بیشتری رااز این نوع سینما در کشورمان شاهد باشیم.از این رو، ما هم گفتیم تا دیر نشده، دست به کار شویم ویک فیلمنامه معناگرابنویسیم،باشد که به نان و نوایی برسیم:

بیست و یک گرم و سه چارک
.............................................................
میرزا ابوالفتح خان،آدم خلافی است که لباسهای شنیع می پوشدوبا قاچاقچیان بین المللی درتوزیع سیگار برای کیوسکهای روزنامه فروشی همکاری دارد.ولی از آنجا که عمل زشت بی مکافات نمی ماند،به سزای اعمالش رسیده،قلب نامبرده طی یک عمل موفقیت آمیز که به دست توانای متخصصان و با طب هسته ای انجام می گیرد،به بدن نحیف کامبیزپیوند می خورد.اما بشنوید از کامبیز...اویک جوان چشم و دل پاک است که در دانشگاه (دررشته ناسوت و لاهوت در فلسفه کی یر که گارد)درس می خواند.نامبرده به عرفان ابن عربی علاقمند بوده،در اوقات فراغت،پاچه شلوارش را تا محدوده قابل قبولی بالا می زند،می نشیند لب حوض کاشی گوشه حیاط زیر درخت خرمالو،پاهایش را می کند توی حوض،انار آب لمبو می کند واشعارسهراب سپهری را می خواند.ولی وی بعد از پیوند قلب،از نظر پایبندی به اصول اخلاقی، دگرگون گشته،عاشق زن همسایه می شود.ولی بعدا می فهمد این زن 40سال از خودش بزرگتر است و همسر صیغه ای میرزا ابوالفتح خاننیز می باشدو بنابراین منصرف می گردد ...در این حیص وبیص،تکنیسین اتاق عملی که میرزا ابوالفتح خان را در آن عمل کرده اند،می فهمدچیزی که از قفسه سینه نامبرده خارج ساخته اند،قلبش نبوده،بلکه یک عضو دیگراو بوده است.ناگهان درذهن تکنیسین مزبور،جرقه ای (با قدرت بالا) زده شده،وی به علم محدود بشری پی برده،کفشهایش را درمی آورد و با پای پیاده،راه می افتد برود تبت،دنبال دالایی لاما تا اسرار هستی را با او در میان بگذارد.
اما بشنوید ازکامبیزکه بعد از این اتفاق،دوباره بیماری قلبش عود کرده و به رازآلودگی پزشکی در قرن بیست و یکم پی برده،دستش می آید که حالا-حالاها باید توی نوبت بماند،حالا آیا میرزا ابوالفتح خاندوباره قلبش را به او بدهد،آیا ندهد ؟این است که دگرگون و متحول می شود، آخرین مجموعه رمانهای عرفانی پائولو دن کوئیلو را به همراه مجموعه اشعار مریم حیدر زاده و عین القضات همدانی با هزار قرض و قوله و بدبختی تهیه کرده،به قصد رفتن به هفت شهر عشق،به ایستگاه راه آهن می رودو می بیند میرزا ابوالفتح خان هم آنجاست و متحول شده و موهایش را هم کوتاه کرده است.فیلم با نمای نزدیکی از دستان کامبیز که با حالتی عرفانی،یقه میرزاابوالفتح خان را چسبیده،به پایان می رسد...