June 2018
April 2018
March 2018
January 2018
December 2017
October 2017
September 2017
August 2017
July 2017
May 2017
April 2017
March 2017
February 2017
January 2017
December 2016
November 2016
October 2016
September 2016
July 2016
June 2016
May 2016
April 2016
March 2016
February 2016
January 2016
December 2015
September 2015
July 2015
June 2015
May 2015
April 2015
March 2015
January 2015
December 2014
October 2014
September 2014
August 2014
June 2014
May 2014
April 2014
February 2014
December 2013
November 2013
October 2013
September 2013
August 2013
July 2013
May 2013
April 2013
March 2013
February 2013
January 2013
December 2012
November 2012
October 2012
September 2012
August 2012
June 2012
May 2012
March 2012
January 2012
December 2011
July 2011
June 2011
May 2011
April 2011
March 2011
February 2011
January 2011
December 2010
October 2010
September 2010
August 2010
July 2010
June 2010
May 2010
March 2010
February 2010
January 2010
December 2009
November 2009
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003
September 2003
                
info at bbgoal.com
rouyasadr at yahoo.com


Enter Your Email
 





پناهی،من و فیل در خانه تاریک!
May 30, 2007

همیشه وقتی می رسم که همه رفته اند...یکی اش همین بازی وبلاگی:تاثیرگذارترین ها در زندگی تان به دعوت جلال سمیعی و علی اصغر سید آبادی...آن قدر این دست و آن دست کردم و فکر کردم و بین شک یک و دوی طنز یا جد گرفتار شدم که زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت و رفت پی کارش...تا امروز که ناگهان خواب نما شدم و دیدم حیف است جهانیان را بیش این در جهالت بگذارم وبالاخره ندانند تاثیرگذارترین ها درزندگیم چه کسانی بوده اند؟!در نتیجه به علت یک انگیزه شدیدا نوعدوستانه در رابطه با بشریت در کمال ناچاری، به پاسخ این مسئله می پردازم که در زندگی حرفه ای من،در وادی طنز،تاثیر گذارترین ها چه کسانی بوده اند،به بیان دیگر،کدام بی انصافی آمد و رفت و ما را و خوانندگان عزیز این وبلاگ راچنین گرفتار کرد؟!
از پدرم به عنوان یکی از مقصران و عوامل اصلی این گرفتاری که بگذرم،می خواهم از حسین پناهی یاد کنم با طنز عمیق،نو و متفاوتش .متفاوت با دریافت کارکردگرایانه و پیغمبرمآبانه تاثیرگرفته از" هنر برای مردم" و" ادبیات متعهد"سالهای دهه 50 و اوایل60 از طنز.که طنز را با "رسالت"(با انتهای سید خندان اشتباه نشود!)گره می زد و آن را می سنجید .نسل من،وارث"نوعی از هنر،نوعی از اندیشه"سعید سلطانپور،"قصه های شهر خوشبختی"اسلام کاظمیه و "پول،تنها معیار ارزشها"ی فریدون تنکابنی ،طنز را پرخاشجو و معترض می خواست تا به مدد بیانیه های آتشین،طومار حیات هر چه امپریالیست بی شرف پدرسوخته ملعون است در هم بپیچد و به زباله دانی تاریخ بیاندازد.
همکاری سه-چهار ساله ام با پناهی در زن روز،این تلقی را به کلی در هم ریخت.پناهی یک طناز تمام عیار بود:طنز او،به من آموخت که طنز،یعنی نوع دیگر دیدن ونگریستن.شکستن هنجارها و قالبهای متصلب فکری و ذهنی و اجتماعی و فردی ...شکستن نگاههای مالوف و دوباره دیدن و چند باره دیدن،در سایه جرات و جسارت این که خود و دیگران را در هم بشکنی و دوباره بسازی،ساختنی با بازیگوشی و شوخ چشمی،به بازی گرفتنی هم سنگ آفرینش جهانی نو.،جهانی که مخاطب را به حیرت وادارد.این نگاه به طنز کمک کرد تا بتوانم بعدها از محضر اساتیدی چون کیومرث صابری فومنی در طنزنویسی استفاده کنم.



نظرات (2)

داشتن اساتید بزرگ نعمتی است بی جایگزین! خاصه برای آنان که خوب می نویسند!