بینندگان عزیز برنامۀ بیست و سی!توجه شما را به مصاحبه با خانواده های برخی از آسیب دیدگان و جان باختگان حوادث اخیر جلب می کنم. نام و نشان این افراد به کسی مربوط نیست:

- من خودم پدر میرزاکوچک خان جنگلی هستم.جوان من در راه هیچ و پوچ و در حالی که یک نان سنگک خاشخاشی دستش گرفته بود و داشت کنارچنارهای خیابان ولی عصر به ماست بندی میرزا احمد ترشیزی می رفت هدف گلولۀ شخص میرحسین موسوی قرار گرفت .میر حسین ایستاده بود بالای ساختمان پلاسکو و داشت به شهروندان عزیز و محترم و خودباخته و فریب خورده و آلت دست بیگانه که شال سبز داشتند شلیک می کرد.و من لازم است همین جا از برادران عزیز اردوگاه کهریزک و...(بوق)و...(بوق) تشکر کنم که شبانه روز زحمت می کشند و اغتشاشگران را با رأفت حداکثری(به قول رییس جمهور محبوب)، نیست و نابود می کنند.

- پسرم هیچ گناهی نداشت.من او را با حقوق کارمندی پدرش بزرگ کردم.آن روزها،دورۀ سیاه و پلید موسوی و هاشمی و خاتمی بود و از سهام عدالت خبری نبود و حقوق بازنشسته ها هم اضافه نشده بود. پسرم،بعد از انتخابات غرور آفرین و حماسه ساز 22 خرداد،سوار اتوبوس شرکت واحد شد که توسط نیروهای اغتشاشگر که سر چهارراه جمع شده بودند،مننژیت گرفت و آنطور که برادران عزیز و زحمتکش و دردمند مستقر در سوئیتهای مجهزی که پسرم به آن منتقل شد می گویند،همین میکروب مننژیت باعث شد که دست و پا و فک او بشکند و من از مردم می خواهم که گوش به این حرفها ندهند.

- من بچه ام رو که از زیر بته نیاوردم،از سر راه آوردم.وقتی خوب گنده شد،یه روز اومد و گفت ننه،اینا گه می خورن می آن تو خیابون. حاجیت باآس بره لِه و پِهشون کنه و همانطور که رییس جمهور محبوبمان گفته اند،طعم گوارای رأفت اسلامی رو به اونا حالی کنه....حالیته ننه؟!من هم گفتم برو ننه مهرت آزاد،جونم حلال.چرا که امنیت برای جامعه مثل هوا برای کوهستان لازم است و من آبگوشت با نخود – لوبیای زیاد بار گذاشته ام.اونم رفت.تا چند روز برنگشت.بعدش هم که برگشت دیدم بچه ام باد فتق گرفته .من به عنوان مادر یک جوان دردمند و دلسوخته، از افراد فریب خورده می پرسم چرا بچه های ما را اینطور اذیت می کنید.این بچه من چه گناهی کرده که باید توی این گرما چند ترکه سوار موتور هوندا بشه اونم با این هیکل و با دستای پر،آیا این اغتشاشگران خجالت نمی کشن و آیا ما به امنیت احتیاج نداریم؟!

- بنده به عنوان یک پدر از همۀ پدران می خواهم که نگذارند بچه هایشان بروند توی خیابان.متاسفانه این روزها اغتشاشگرانی توی خیابان لباس مبدل می پوشند و می افتند به جان خودشان و خودشان را می زنند و می کشند و لت و پار می کنند و بنده شخصا هیلاری کلینتون را در این میان شناسایی کرده ام و پسر من هم یکی از اینها بود که متاسفانه از خیابان رد می شد.چرا باید طوری بشود که این آدمهای آلت دست برای این که بگویند تقلب شده،به خیابان بریزند؟مگر خیابان جای تقلب است؟مگر دوره های قبل تقلب و پدرسوختگی نشده بود؟ولی دیدیم الحمدلله کاندیداهای عزیز برای حفظ وحدت و اخلاق و در راستای استفادۀ بجا و مناسب از مصالح و ظرفیتهای عظیم این برادران پهناور در راستای اعتلا و شکوه و عظمت این عزیزان،هیچ نگفتند.من از مردم عزیزمان می خواهم که شرایط را درک کنند و به خاطر حفظ مصالح برادران عزیز بگذارند کار در مجاری خودش بیافتد.خیر ببینید ایشالا...

- من اژ همۀ مردم عژیژ می خوام که با مهرورژی و رأفت و دوشتی همونطور که رییش جمهور
عژیژ و محبوب گفتن و من نشئه بودم .این آقا گفت اشدالله...گفتم ها؟!بنال...گفت بیا اینجا
دو کلوم حرف بژن حالشو ببر...گفتم روی تخم چشمم...بنده اژ همین تریبون اعلام می کنم که بچه ام
بچۀ خوبی بود و اهل هیچی نبود و اغتشاشگران و دشمنان خارجی و در راس آنها اینگیلیش و
آمریکا و...جون مادرت بََشه دیگه باوفا.. بچه ام کجا بود لامروت...( صدای یک منبع نامعلوم:کات)