January 2018
December 2017
October 2017
September 2017
August 2017
July 2017
May 2017
April 2017
March 2017
February 2017
January 2017
December 2016
November 2016
October 2016
September 2016
July 2016
June 2016
May 2016
April 2016
March 2016
February 2016
January 2016
December 2015
September 2015
July 2015
June 2015
May 2015
April 2015
March 2015
January 2015
December 2014
October 2014
September 2014
August 2014
June 2014
May 2014
April 2014
February 2014
December 2013
November 2013
October 2013
September 2013
August 2013
July 2013
May 2013
April 2013
March 2013
February 2013
January 2013
December 2012
November 2012
October 2012
September 2012
August 2012
June 2012
May 2012
March 2012
January 2012
December 2011
July 2011
June 2011
May 2011
April 2011
March 2011
February 2011
January 2011
December 2010
October 2010
September 2010
August 2010
July 2010
June 2010
May 2010
March 2010
February 2010
January 2010
December 2009
November 2009
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003
September 2003
                
info at bbgoal.com
rouyasadr at yahoo.com


Enter Your Email
 





وقتی از گذشته حرف می زنیم، از چی حرف می زنیم؟
October 7, 2013


قرائت منتقد با‌فراست : «گذشته»، فیلم اگزوتیک وبی‌ساختار و بی‌هویت وبی‌مسئله و مساله‌دار وبی‌بحران و بحرانی و طولانی و ساکت و حرٌافی است که یک نکتۀ مثبت هم ندارد. از تروکاژ و میزامپاژ و کلاژ و ماساژ گرفته تا لوکیشن و دیالوگ و پیرنگ و پسرنگ و موقعیت و بازی همه‌‌‌‌‌اش ضعف دارد. حتی از "جدایی نادر از سیمین" هم بدتر است. من همان وقت هم در تلویزیون خودمان در مورد "جدایی" گفتم و دیدیم که جایزه هم گرفت و معلوم شد که فیلم بدی است. برای فرهنگ و هنر دنیا متاسفم که فیلم دوست عزیزمان اصلا مطرح نشد و آنوقت فیلم کارگردان دیگری کاندیدا شد.

قرائت هوادار سینه‌چاک: گذشته درامی فوق‌العاده با روایت تو‌در‌تو و روابط عمیقاً چند‌لایه و فیلمنامۀ حیرت‌انگیز و شخصیت‌پردازی تأثیرگذار و بازی میخکوب‌کننده و لهجۀ فرانسوی سلیس و موزیک متن دلهره‌آور وصحنه‌های به هم مرتبط و طرح درک عمیق ذات آشفتۀ مشکلات جهانی و بهترین فیلم تاریخ جهان از زمان برادران لومیر که همردیف کشف نیروی بخار و اختراع چاپ، سرنوشت بشریت را دگرگون خواهد کرد و گذشته را به آیندۀ روشن بشریت پیوند می دهد. به نظرم اگر امسال اسکار نگیرد باید فاتحۀ هنر را در طول تاریخ خواند و من انتخاب هر فیلم دیگری جز گذشته را برای اسکار، ظلم در حق بشریت می‌دانم.

قرائت ممتنع سینه‌چاک: البته مسائل را باید اینطرفش را دید و آن طرفش را هم دید و کلاً به نظرم باید قدری با احتیاط دقت کرد و قدری هم نکرد و لازم نیست یا شاید هم هست و امیدوارم همه راضی باشند و بدانند که بنده نمایندۀ اعتدالم و از هر گونه تندروی بیزار.

قرائت استراتژیست ارزشگرا: فیلم گذشته می‌خواهد به شیوۀ ظریفی تمام انگاره‌ها را در بستری از تعلیق در مولفه‌های پنج گانۀ استراتژیک (سینک ظرفشویی – سشوار – قوطی رنگ – بلال - مرد بی غیرت) نمایش دهد وبرسد به نسبیت انگاری ارزشها و تن دادن به ارزشهای جهانی و بگوید که انسانیت مربوط به گذشته است وحالا دورۀ پلورالیسم و ایندیویژوالیسم و راشیتیسم در راستای داروینیسم (تنازع بقای زنان) و سایکوسکشوال فرویدی (غیرت زدایی مردان ایرانی) است و در چارچوب ایجاد زلزله در بنیان خانواده و ترویج اباحه گری ارزیابی می شود. می بینیم که همزمان با انتخاب این فیلم برای اسکار، اوباما و نتانیاهو هم با یکدیگر دیدار می‌کنند و لبخندهای زهرآگین آنچنانی می‌زنند واین، می‌رساند که فیلم گذشته به شکل موذیانه ای می‌خواهد همه چیز را زیر سوال ببرد و مرعوب تمدن غربی است.

قرائت قورمه سبزی گرایانه: اینطوری که به بنده گزارش داده اند در این فیلم قورمه سبزی را با چنگال می خورند که وهن فرهنگ بومی ما و توهین به قورمه‌سبزی به عنوان یک غذای ایرانی – سنتی است که ارسال آن به اسکارمحکوم باید گردد . اگر راست می گویند چرا در فیلم، قهوه را با چنگال نخوردند؟

قرائت پسا ملی گرایانه: این که در دو دورۀ متوالی یک کارگردان را کاندیدای اسکار بکنیم درخور شان ایران و ایرانی نیست. بنده بالشخصه دلم برای ایران کباب شد.

قرائت غیرت گرایانه: چطور یک مرد ایرانی که غیرت با پوست و استخوانش ممزوج شده ، در برابر زن غربی این‌گونه ذلیل است که به فکر سرو سامان دادن به خانواده فروپاشیدۀ غربی و باز کردن لولۀ فاضلاب خانه‌اش است؟ او اگر غیرت داشت حداقل بیست بار می‌بایستی بزند توی گوش زنش(حداقل هر سکانس،یکی) بنابراین معرفی گذشته به اسکار حساب‌شده است. می‌خواهند بگویند که بانوان ایرانی حجاب را چنانکه باید و شاید رعایت نمی‌کنند، چون شوهرشان غیرت ندارد.

قرائت ارزش گرایانه:متاسفانه آقایان نخواستند پیام انتخابات خرداد 92 را بشنوند و هر فیلم دیگری بود ما تا حالا از همۀ فرصتها استفاده کرده و آن را به ظرفیت تبدیل کرده‌بودیم. گذشته خارج از دایرۀ ارزش مداری حرکت می کند و ما همین جا اعلام می کنیم که اگر این فیلم در اسکار جایزه بگیرد به شیوه کاملا مسالمت آمیز پابرهنه می رویم مهرآباد دیدن کارگردان.


قرائت اخلاق گرایانه: یکی از ویژگی های بدی که فیلم داشت این بود که کارهای زشت از قبیل دروغ و تهمت و سخن چینی و غیبت را به مردم نشان می‌داد و از نظر پشت کردن به اخلاق،مرعوب تمدن و تفکر غربی بود و واقعیتهای جامعه ما را که خیلی خوب و اخلاق مدار است و هیچ نقصی ندارد منعکس نمی‌کرد و فیلمی نبود که فرهنگ ایرانی در آن باشد. این گذشته، گذشتۀ ما نیست..

قرائت صداقت گرایانه: چرا باید فیلمی انتخاب بشود که اسمش گذشته باشد ولی به حال بپردازد؟آیا این، رودست زدن به تماشاچی ای که به امید دیدن گذشته به سینما می آید نیست؟بهتر است دوستان قدری صداقت داشته‌باشند و بدانند چه فیلمی را کاندیدای اسکار می‌کنند و آقای خاتمی و هاشمی هم باید پاسخ بدهند.


(انتشار یافته در ایسنا)



نظرات (4)

Anonymous:

سلام
همه اين گويندگان يا نويسندگان بخش هاي گرامر زبان انگليسي را كامل نخوانده اند - آن جا صيغه اي داريم كه مال خود اين فيلم است- گذشته در آينده.
اگر دقت كنيد خود خود خودشه

سلام
همه اين گويندگان يا نويسندگان بخش هاي گرامر زبان انگليسي را كامل نخوانده اند - آن جا صيغه اي داريم كه مال خود اين فيلم است- گذشته در آينده.
اگر دقت كنيد خود خود خودشه
روزآمد كه شنيده ايد اون بالائي زودآمد بود

زیبا بود!
ولی واقعا" چرا ما باید فیلم گذشته رو که هیچ نشانی از فرهنگ ایرانی نداره بفرستیم اسکار؟ اصلا" چرا نباید قانونی بگذاریم که هر فیلمی باید الزاما" در مورد فرهنگ ایرانی ما باشد و بس؟ این چه وضعی است که یک فیلم نشانی از فرهنگ ما نداشته باشد؟

Ay69:

خوب بود :)

نظر خود را بنویسید:

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)

                   

                

       


: