در تاریک-روشن یک شب پاییزی در یکی از خیابانهای فرعی ماندانائو،یک اتومبیل سیاه شیشه دودی که داخل آن یک جفت پوتین قرار دارد،ناگهان به کنار جدول می خورد و منفجر می شود(ماشین فوق پژو405 نیست،فکرتان منحرف نشود-مترجم.) اقیانوس بیکران مردم ماندانائو در صفوف بهم فشرده،در حالی که هندوانه-خربزه بغل زده اند تا به کانون گرم خانواده ببرند،بی تفاوت از کنار صحنه فوق می گذرند.یکی می گوید که لابد صحنه ای از همین سریالهای بی سروته و مزخرف و آشغال تلویزیونی است ولی دیگری می گوید نخیر،لابد یک جریانی است که ما خبر نداریم و سومی می گوید که نخیردر ماندانائو هیچ چیز مخفی وجود ندارد و همه چیزش روشن است و گندش همه دنیا را برداشته است...خواننده ای که شما باشید و دارید می گویید نویسنده از کی تا حالا اینقدر بی تربیت شده است،خواهشمند است بیخود افه نیایید و بقیه ماجرا را بخوانید:سومی که آن حرفهای نامربوط را زده است،ادامه می دهد که در هر حال چیز مهمی نیست و بیایید برویم و اینجا بیخودی نیایستیم تا مجبور نشویم بلرزیم و سردمان بشود،و این در حالیست که اصولا آن شب پاییزی سرد نیست و خیلی هم گرم است تا آنجا که آدم هوس می کند دکمه لباسش را تا انتها باز کند.(بدیهی است که آدم در ماندانائو یعنی جنس مذکر. وگرنه،جنس مونث اگر گرمش هم باشد،حداکثر کاری که می تواند بکند،این است که خودش را باد بزند.)اگر تا اینجای ماجرا با ما همراه شده باشید،احتمالا نمی توانید پیش بینی کنید که جریان چیست و آیا اصولا این،یک ماجراست که حالت داستانی داردو در قالب فراداستان نوشته شده،یا خیر،یک مطلب بی ربط است،به بی ربطی خیلی از مطالب دیگر نویسنده؟!
خوب،مزید اطلاعتان عرض کنم که در ماندانائو،یک انتخابات سرنوشت سازی در راه است که مثل بقیه انتخابها و انتصابها،بسیار سرنوشت ساز است(شد سرنوشت ساز به توان دو).این را هم اضافه کنم که ماندانائو،شهری است که تنها یک خیابان دارد که تنها به یک میدان منتهی می شود که در میدان،تنها یک مجسمه نصب شده است و مردم خوب و مهرورز،هر روز،کار و زندگیشان را می گذارند ،از خیابان می گذرند،در میدان می چرخند و همزمان،در صفوف به هم فشرده،در یک فضای ملکوتی،خطاب به مجسمه فریاد می زنند:"دورت بگردم...آهای دورت بگردم..."البته بر اساس اصول نانوشته دموکراسی،در قسمت خروجی میدان،راهی است برای آنها که نمی خواهند دور میدان بچرخندکه نویسنده متاسفانه یا خوشبختانه نمی داند که به کجا می رود و شما هم نپرسید که به کجا می رود و چقدر شما سوال می کنید و سرت توی کار خودت باشد.
خوب،در چنین فضایی،تصدیق می فرمایید که هر انتخاباتی می تواند خیلی مهم و بسیار و اساسا از بیخ تعیین کننده باشد.مثلا از بیخ تعیین کند که مردم از سمت راست میدان بچرخند و بیایند چپ،یا از سمت چپ میدان بچرخند و بیایند راست؟یا این که مردم در کدام دستگاه بخوانند که:"دورت بگردم؟!"...شور باشد یا همایون یا سازندگی یا اصلاحات یا ارزشی یا ورزشی یا غیره؟یا آیا مردم هندوانه را زیر بغل چپشان بگذارند یا خربزه را ؟و هزارها راهکار دیگر که در اینجور پروسه ها ،رخ می نماید و خودش را نشان می دهد...
حالا شما می توانید باور کنید که در چنین شهری با چنان نظم آهنینی،یک ماشین شیشه دودی،آنهم با یک جفت پوتین داخل آن،بیخود و بی جهت منفجر شود؟!لابد می گویید بله،این که باورش کاری ندارد...لابد در راستای طرح جداسازی اشیا ی نخاله(غیر خودی-م) است که درارتباط با طرح یکسان سازی عدالت ورزانه زباله ها انجام می گیرد.ممکن هم هست بگویید که اصولا در ماندانائو،هیچ چیز عجیب نیست،مگر این که چیز خیلی عجیبی باشد...خدا خیرتان بدهد...این را زودتر می گفتید...نویسنده ،مدتهاست دارد با خودش و قلمش کلنجار می رود که چطوری داستانی را تمام کند که خود مردم ماندانائو هم مدتهاست توی اصل و اساسش هم مانده اند ؟!...