April 2017
March 2017
February 2017
January 2017
December 2016
November 2016
October 2016
September 2016
July 2016
June 2016
May 2016
April 2016
March 2016
February 2016
January 2016
December 2015
September 2015
July 2015
June 2015
May 2015
April 2015
March 2015
January 2015
December 2014
October 2014
September 2014
August 2014
June 2014
May 2014
April 2014
February 2014
December 2013
November 2013
October 2013
September 2013
August 2013
July 2013
May 2013
April 2013
March 2013
February 2013
January 2013
December 2012
November 2012
October 2012
September 2012
August 2012
June 2012
May 2012
March 2012
January 2012
December 2011
July 2011
June 2011
May 2011
April 2011
March 2011
February 2011
January 2011
December 2010
October 2010
September 2010
August 2010
July 2010
June 2010
May 2010
March 2010
February 2010
January 2010
December 2009
November 2009
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
November 2005
October 2005
September 2005
August 2005
July 2005
June 2005
May 2005
April 2005
March 2005
February 2005
January 2005
December 2004
November 2004
October 2004
September 2004
August 2004
July 2004
June 2004
January 2004
December 2003
November 2003
October 2003
September 2003
                
info at bbgoal.com
rouyasadr at yahoo.com


Enter Your Email
 





طنزِ شاعرِ ریاضی
April 18, 2017


به بهانۀ درگذشت کیومرث منشی‌زاده
کیومرث منشی‌زاده را بیشتربه خاطر وارد ساختن عناصری از مفاهیم و نشانه‌های ریاضی در اشعارش می‌شناسیم. او به "شاعر ریاضی" معروف بود و نمی‌توان او را طنزپرداز به مفهوم متداول دانست، حداقل خودش چنین ادعایی نداشت! در گفت‌و‌گو با عبدالجواد موسوی در "کتاب طنز" (1387ش.) گفته است: "فکر نمی کنم کارهایم طنز باشد. یا کارهایم طنز نیستند و یا طنز چیز دیگری است که من متوجه نمی شوم. چون طنز معلول بدبینی است و شما کسی را نمی بینید که خوشبین و خوشحال باشد و طنز بنویسد... در حقیقت شیرین و درعین حال عجیب بودن است که طنز را می‌سازد." با این‌حال نمی‌شود از طنز خاص آثارش که برخاسته از نگاه عاصی، متفاوت، هنجارشکن و درآمیخته با آنارشی او بود چشم پوشید؛ طنزی فلسفی و هیچ‌انگار که گاه در تضاد با تلخی اثر، حسی متناقض را در مخاطب برمی‌انگیخت. از معروف‌ترین آثارطنزش، مطالب ستون "از روبرو با شلاق" است که از اوایل دهه 50 تا نزدیکی های انقلاب هر پنجشنبه در روزنامه کیهان می‌نوشت و اردشیر محصص برای آن‌ها کاریکاتور می‌کشید که گزیده‌ای از آثار این ستون در سال 1390 در قالب کتاب منتشر شده‌است. او در "روبرو با شلاق" سوژه‌ای را مطرح می کرد و بعد، از منظر بزرگان و فلاسفه به بحث در بارۀ آن می‌نشست و در انتها با نتیجۀ اخلاقی طنزآمیز مطلب را به پایان می‌برد. این قالب بعدها توسط بسیاری از طنزنویسان مورد استفاده قرار گرفت. او در همان گفت‌و‌گو در مورد شعر گفته است: "شعر مثل سگ هاری است که در تاریکی کمین کرده است و پاچۀ آدم را می‌گیرد. و ما آنقدر ترسو هستیم که مدام تعریفش می‌کنیم. شعر چه حسنی دارد وقتی که ما را اینقدر بدبخت می‌کند!" همین توصیف اندک و گویا می‌تواند برای پویایی و طنازی ذهن این شاعر معاصر کفایت کند، شاعری که نگاه عصیانی و پوچ انگار او آثارش را در هاله‌ای از طنز فروبرده است. او در مورد شعر" تاریخِ تاریخ" که رگه‌های روشنی از طنز تلخ دارد می‌گوید: "یک ذره شاید تلخی فکر من مبتنی بر اینکه زندگی مطلقاً مزخرف است و اصلا جدی نیست در این شعر آمده است!" منشی‌زاده اگرچه داعیۀ طنزسرایی و طنزنویسی نداشت ولی علاوه بر آفرینش قالب‌ نو در طنز، به ما آموخت که چگونه در سایۀ نگاه متفاوت، پرده از راز طنزآلودۀ هستی درون و پیرامونمان برداریم و غرابتش را به تماشا بنشینیم. یادش گرامی و نامش جاودان.



نظر خود را بنویسید:

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)

                   

                

       


: